“Je gebruikt teveel kleur…” –
“Focus je op 1 kleur en maak daar een monotone gradatie van…” –
“Oh, heb je weer zo’n kleurrijke blouse aan..Je valt er wel mee op…”

Een aantal opmerkingen die ik de afgelopen jaren ben tegengekomen tijdens mijn studie aan ArtEZ, mijn werk of gewoon zo terloops in het dagelijkse bestaan. Het valt me op, hoe kleur en het kleurrijk willen zijn, opmerkingen teweeg kunnen brengen. Opmerkingen die maken dat je je moet inperken – vaak om mij als vrouw te bestempelen of in een frame te plaatsen.

Kleur is belangrijk. Waarom bezoeken zoveel mensen de werken van Vincent van Gogh, die vol zijn met complementair kleurcontrasten? Wie wil er leven in een beige/grijs/wit/zwarte wereld? En waarom zou dit de dominante manier van leven dienen te zijn? Is de magie van het leven niet de diversiteit?

In de revalidatiekliniek, waar mijn vader verbleef, waren de muren wit. Niets…geen schilderij of kleur aan de muur. Geen tijd voor kleur of muziek. Wit geeft angst, maakt je moedeloos en depressief (https://eric.ed.gov/?id=EJ1208594)…

Heeft de minachting van kleur te maken met een vorm van onderdrukking? Zoals ik in de Kunstacademie meemaakte, diende ik als vrouw van een bepaalde leeftijd, mijn mond te houden over bepaalde onderwerpen. Een grote hoeveelheid kleur werd gezien als onontwikkeld: te kleurrijk, te kinderachtig – associatie met kleuters en vrouwen…of uitingen van inheemse groeperingen…volkskunst…
Als vrouw en moeder, merkte ik, dat je in deze contreien je kinderen of het feit dat je moeder bent, er niet bij moet betrekken. Ook in deze omgeving is nog wat te leren over openheid wat betreft gelijkheid van denken en zien.

Kleur geeft je vrijheid, geeft je een mogelijkheid je te mogen uiten. Iets wat zo nodig is, helemaal nu onze expressie en vrijheid van meningsuiting wordt ingeperkt.

Het gaat niet alleen om kleur. Dit korte essay op Twitter beschrijft het verlies van ‘nutteloze schoonheid’. Alledaagse voorwerpen hebben geen functionele versieringen meer. Hun vervangers zijn eenvoudig, efficiënt en goedkoop.

Zoals David Speed (kunstenaar) het in zijn artikel (https://creativerebels.substack.com/p/theyre-stealing-colour-from-your) vertelt:

To suppress colour is to suppress creative thought

Colour is rebellion. It’s expression. It’s emotion.

Emotie is het leven – Kleurrijk zijn is een vorm van dapperheid – het leven ten volste leven!

Uit jezelf en dat mag – vooral met kleur! Laten we vooral niet bang zijn er te mogen zijn in alle diversiteit die er voorhanden is.